Περιδιαβαίνοντας

1 (138)Εύκολα οδηγείται κανείς στην κεντρική πλατεία του χωριού, Πλατεία Μακεδονομάχων, παλαιότερα ονομαζόταν και ως «Κουνιά». Στην ανατολή πλευρά της πλατείας

δεσπόζει ο Ενοριακός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κτισμένος περί τα 1880, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή που σώζεται στο ανώφλι της δυτικής εισόδου, πάνω σε λείψανα παλαιότερου υστεροβυζαντινού Ναού. Στο Β.Α. τμήμα της Πλατείας είναι στημένος ο ορειχάλκινος ανδριάντας του Μακεδονομάχου, προς τιμήν των πεσόντων του Μακεδονικού Αγώνα.

Εδώ επίσης βρίσκεται και η προτομή του Καπετάν Λίτσα (Αντώνιου Βλαχάκη) και βορειότερα η αναθηματική επιγραφή, προς τιμήν των πεσόντων ανά τους αιώνες Δαμασκηνιωτών. Στο μέσο της βόρειας πλευράς της Πλατείας, μπορεί κανείς να ξεκουραστεί αγναντεύοντας την κατάφυτη πλαγιά των Οντρίων και να δροσιστεί από το τρεχούμενο νερό, που τόσο απλόχερα προσφέρει ο γέρικος κορμός της αιωνόβιας καστανιάς. Παραπλεύρως της δυτικής εισόδου της Πλατείας, βρίσκεται το πέτρινο οικοδόμημα της Κοινότητας Δαμασκηνιάς, που είναι στέγη του Πολιτιστικού Συλλόγου Δαμασκηνιάς από 2000. Στο χώρο αυτό της Πλατείας, λαμβάνουν χώρα όλα τα πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα του χωριού.

Δυτικότερα της κεντρικής Πλατείας και βόρεια του κεντρικού δρόμου, βρίσκεται μία δεύτερη μικρότερη Πλατεία, όπου παλαιότερα εκεί είχε πρωτοχτιστεί περί τα 1910-20 το δημοτικό σχολείο του χωριού, το οποίο και κατεδαφίζεται το 1962. Σήμερα στο χώρο αυτό βρίσκεται η παιδική χαρά του χωριού, το αγροτικό Ιατρείο και η προτομή του συγχωριανού μας αξιωματικού Σιάπκα Στεργίου.

Στο νότιο άκρο του χωριού, στις παρυφές του κατάφυτου λόφου του Προφήτη Ηλία, βρίσκεται το κτίσμα του πέτρινου Δημοτικού σχολείου, η λειτουργία του οποίου παύει το 1998. Με απόφαση του Δήμου, μετατρέπεται εξ ολοκλήρου νέο οικοδόμημα μεγαλύτερων διαστάσεων, για να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο.